TOP 

13.11.1943-10.02.2017

En leve Fründin is van uns gaan.
Se kickt uns nu van boven up de Fingers.
Se was streng mit sük sülvst.
So kann se Strengde van uns verwachten.
Se kunn de Woorden akkeraat setten.
So kann se verwachten, dat wi mit hör Woorden
     sörgelk umgahn.
Dat wi hör Woorden laten:
     eien, striekeln, trösten, heilen
     un bedaren - un hör in uns Hart bewahren.
Dat wi nadenkelk worden:
"Looslaten, oftreden, Gedanken komen un gahn -
van dit Leven na günnert - van depe Slaap - up en anner Bahn;
alleen
seilen, sweven - över Wulken - de grote Poort,
de Steen, de Naam - dat lesde Woord."

Hans-Hermann Briese